Geluk zit in jezelf!

Geluk zit in jezelf….Ja, dat is een mooie hè?

Ook een hele filosofische, want wat is het gemakkelijk gezegd, maar o zo waar.Het heeft bij mij ook eventjes geduurd voordat het kwartje viel, geloof me. Wat was ik altijd aan het uitkijken naar de volgende vakantie, het weekend, dat festival of de tijd die zou komen, later als ik groot ben…. Tja, en nu ben ik dan groot. Tenminste, qua leeftijd tel ik inmiddels al een beetje mee, 43 begint al een beetje respectabel te klinken, al is het natuurlijk peanuts, dat realiseer ik me ook wel. Vooral omdat ik me nog helemaal geen 43 voel. Alsof dat een bepaald gevoel moet zijn trouwens.

Waar ik me wel steeds meer over verbaas en tegelijkertijd ontzettend blij mee ben, is dat het allemaal een stuk gemakkelijker wordt. Niet het leven, dat is volgens mij nooit echt gemakkelijk, maar het ligt er voor een groot deel aan hoe je met situaties omgaat.

De situaties, waarover ik “vroeger” nachtenlang wakker kon liggen, begroet ik nu met een glimlach en ik zie wel waar het schip strandt. Iemand, die iets van mij vindt, positief of negatief, kan me niet zoveel meer deren, alhoewel positieve kritiek natuurlijk welkom is. Niet dat ik nu een asociaal wezentje aan het worden ben, maar ik ben erachter gekomen, dat wat je ook doet, hoe je het ook doet of wanneer je het ook doet, mensen kletsen toch wel. Je hebt een type mens, dat altijd over een ander kletst en kritiek heeft op een ander. Is natuurlijk ook veel gemakkelijker dan echt heel eerlijk naar jezelf kijken en zien waar je eigen zwakke punten liggen.

Wanneer je jezelf iets aan moet trekken van anderen, besteed je gewoon teveel tijd en energie aan dingen, die er eigenlijk helemaal niet toe doen. Wat vooral goed werkt is bij jezelf te rade gaan waar jij nu echt blij van wordt. Niet je partner, ouders, kinderen of vrienden en vriendinnen, maar jij. Het is namelijk zo ontzettend belangrijk bij jezelf te blijven, juist wanneer je goede relaties met anderen wilt onderhouden.

Wanneer jij namelijk doet wat je echt wilt, wordt je vanzelf blij. Er komt een soort blijheid over je heen, waar iets anders niet aan kan tippen. Waarom? Omdat je doet wat JIJ wilt, omdat je doet wat JIJ voelt dat je moet doen en die keuze niet aan een ander overlaat.

Ikzelf was er zo goed in. Ik droomde over van alles en nog wat en bedacht iedere keer wat ik ooit ging doen….ooit….. Probleem is alleen, dat wanneer je ooit blijft zeggen je straks oud bent en ontzettend veel spijt hebt van alles dingen, die je ooit zou doen, maar uiteindelijk nooit gedaan hebt.

In februari kwam via een kennisje de vraag of ik de Nijmeegse 4-daagse wilde gaan lopen. Jarenlang heb ik geroepen dat ik ‘m ooit wilde lopen en nu kwam er een echte mogelijkheid. Zelf had ik het idee namelijk weer weggestopt, in de doos van “ooit doen”. Manlief snapte er niets van. Waarom zou je in hemelsnaam in 4 dagen 160km willen gaan wandelen? Het antwoord daarop wist eigenlijk ook niet eens, alleen dat het me fantastisch leek de sfeer daar eens echt mee te maken. Waarom? Geen idee, maar de wens was er gewoon.

Wat ben ik blij, dat ik ondanks de vele verbaasde blikken “ja” gezegd heb op de vraag van inmiddels vriendin. Naast haar heb ik er nog drie vriendinnen bijgekregen, samen met z’n vijven hebben we het gewoon gedaan! Een geweldige ervaring, die ik nooit had willen missen.

Drie jaar geleden heb ik een weekje windsurfcursus gevolgd. Enigszins genegeerd, omdat ik de oudste was in het groepje met allemaal 12- en 14-jarigen, maar ook surfen was zo’n dingetje. Altijd van gedroomd, maar nooit gedaan. Het leven begint op je 40e toch? Dus gegaan en wat geleerd. Toch bleef het in mijn hoofd een beetje genant. Zo’n vrouw op middelbare leeftijd, die een wetsuit aantrekt en denkt, dat ze het nog kan gaan leren.

Tot twee weken geleden. Het was blijven branden, dat hele kleine waakvlammetje in mijn hart, wat me iedere keer zei, dat surfen zo leuk zou zijn. De stoute (water-)schoenen aangetrokken en bijbehorende wetsuit, een board en zeil gehuurd en hop, het water op. Het kleine waakvlammetje werd weer aangewakkerd en wat was ik aan het genieten! Heerlijk buiten op het water, spelen met de wind, die me af en toe aan het wankelen bracht, maar me een volgende keer juist heel mooi over het water liet “varen”. En mensen, die me raar aankeken, zoals ik dat altijd in mijn hoofd had? Die waren er niet. Nou ja, misschien wel, maar de mensen die er wat van vinden, zitten in de meeste gevallen op hun klapstoeltje te kijken en voeren zelf niet veel uit.

Weer een overwinning!

Nog zoiets is paardrijden. Als ik heel eerlijk ben vind ik ze doodeng, paarden, al wordt die angst steeds minder nu onze twee meiden echte “paardenmeisjes” blijken te zijn en er geen ontkomen aan is. Ja, natuurlijk kan ik nooit meegaan, ze bij de manege afzetten en weer naar huis gaan, maar zo zit ik toch niet in elkaar. Ik vind het heerlijk mijn meiden te zien genieten en als dat bij de paarden en pony’s is, wil ik daar graag ook van leren. Mijn grote droom is een strandrit met m’n meiden, dat lijkt me fantastisch. Te kunnen doen wat zij zo fijn vinden en daar ook van genieten.

Dus, aangezien ik de laatste tijd nogal wat koetjes bij de horens vat, wanneer het op allerlei wensen aankomt, samen met een vriendin een paardrijles geboekt. Ook zij heeft dezelfde wens en dochters, die gek van paarden zijn, maar stiekem schrik van die prachtige dieren. Dat schept een band…

Midden september de Dam tot Dam-loop wandelen met vriendinnen, twee weken daarna een prachtige avondwandeling door Renesse met weer andere vriendinnen, in november een Glowrun in Eindhoven….

Waarom ik dit allemaal aan jullie vertel? Niet om op te scheppen en te zeggen: “kijk mij eens goed bezig zijn”. Wel, om jullie te inspireren en te overtuigen, dat wachten op ooit niet nodig is.

Wil je iets doen en is het mogelijk? Doe het dan! Laat je niet tegenhouden door de bekende kreten als “ben je daar niet te oud voor?” en laat je ook niet stoppen door je eigen gedachten, die je wijsmaken dat je nu toch echt te oud bent om het te leren of het misschien raar gevonden wordt door anderen.

Die anderen kunnen niet voelen wat jij voelt, die kunnen niet voor jou beslissen wat wel of niet belangrijk is, ook al zijn ze je nog zo lief.

Tot nu toe hebben we het gehad over dingen doen, die vooral te maken hebben met beweging en sport, maar hetzelfde geldt natuurlijk ook voor eten en ontspannen.

Hoe vaak ik al niet gehoord heb, dat een voedingsadvies niet gevolgd kan worden, omdat de partner het er niet mee eens zou zijn of de kinderen het vast niet lekker zouden vinden. Laat ik vooropstellen, dat ik het absoluut snap. Met een man en twee dochters, die echt niet altijd op al dat gezonde “gedoe” van mij zitten te wachten. Inmiddels zijn ze trouwens behoorlijk met me mee aan het doen, al blijft de jongste het liefst boodschappen doen met papa op vrijdag, aangezien het dan ook bij ons tijd is voor wat chips en chocolade.

Toen ik begon met mijn hele ontdekkingsreis in gezond eten en terug naar vers en puur, heb ik ook gemopper gehad en heb ik vaak genoeg apart gekookt voor mijzelf. Waarom? Omdat ik me niet goed voelde bij het koken met pakjes, zakjes en meer van dat soort troep. Mijn lichaam ging zich zoveel beter voelen bij vers en puur, dat ik niet meer anders wilde. Beetje bij beetje kreeg ik het voor elkaar ook de smaakpapillen van mijn lieve gezin te veranderen, maar dat is dus niet zonder slag of stoot gegaan.

Wanneer mensen bij me komen en me vertellen, dat het misschien niet gaat lukken, omdat ze tegenstand van omgeving verwachten, kom ik altijd met dezelfde, vaak confronterende, vraag: “voor wie ben je hier?” Wat vinden mensen het dan moeilijk om te zeggen: “voor mezelf”. Want voor jezelf kiezen is wat 90% van de mensen volgens mij niet echt gewend is en dan vooral de vrouwen niet.

En ook dit is mij niet onbekend. Altijd doen wat er van je verwacht wordt, jezelf wegcijferen voor anderen, eerst voor een ander zorgen en dan pas voor jezelf of helemaal niet voor jezelf kiezen….

Toch, na heel wat lessen met vallen en opstaan, kan ik jullie vertellen, dat geluk voor een groot deel bestaat uit bij jezelf blijven. Blij zijn met jezelf, het goed met jezelf kunnen vinden, eerlijk zijn tegen jezelf en doen waar jij blij van wordt. Niemand wordt gelukkig van een relatie, waarin hij/zij altijd moet doen wat de ander wil, waarin je niet jezelf kunt zijn. Niemand wordt gelukkig van een baan, waarin je je ei niet kwijt kunt en altijd te maken hebt met collega’s, die je geen succes gunnen en jaloers zijn.

Waar je ook heel gelukkig van wordt is niet zoveel waarden hechten aan dingen, glimlachen naar een wildvreemde, genieten van de natuur, van gezelschap van leuke, positieve mensen, een ander helpen… Genoeg dingen, om heel anders in het leven te staan en gewoon lekker blij te zijn.

Of ik dan altijd maar blij en gelukkig ben? Nee hoor, ook ik heb m’n momenten gehad en heb ze ook nu nog. Momenten, waarop je je even niet zo happy voelt, het allemaal niet zo meezit, je slecht nieuws hoort over iemand die je dierbaar is. Het leven is nu eenmaal niet altijd leuk. Misschien is dat ook wel een puntje van aandacht. Laat het idee, dat het leven altijd leuk, hip, gezellig, mooi en perfect moet zijn lekker varen. Natuurlijk is het prima al die dingen te zijn of na te streven, maar het hoeft niet altijd perfect te zijn. Wanneer je dat idee namelijk laat gaan, verwijder je ook meteen veel onnodige stress uit je leven.

Durf dus voor jezelf te kiezen, ook al lijkt dat moeilijk of zelfs onmogelijk, want ik zeg het vaak en blijf het zeggen: “je bent het waard!”

Liefs, Ingrid

end ngIf: regionState !== 'edit' ngSwitchWhen: link ngSwitchWhen: button ngSwitchWhen: subscribe ngSwitchWhen: logo ngSwitchWhen: rsvp ngSwitchWhen: footer end ngRepeat: item in regions

ngSwitchWhen: mix ngSwitchWhen: image

ngIf: !loading

#balans #geluk #eigenwaarde

Featured Posts